İtimad-ı nefs, bireyin kendi yeteneklerine aşırı güvenmesi ve bu güvenle birlikte dışsal sebeplerden bağımsız hareket etme çabası olarak tanımlanabilir. Bu yaklaşım, kişinin kendi potansiyelini sorgulamaksızın her durumu başarıyla aşabileceğini düşünmesine sebep olur. Ancak, bu düşünce biçimi, kişinin sosyal ilişkilerine ve manevi değerlerine zarar verebilir, zira insanın yalnızca kendi iradesine dayanarak her şeyi başarabileceği inancı, gerçeklikten kopmaya yol açar.
İtimâd-ı nefs ifadesi, İslam dininin emirlerine karşı gelmek ve kişinin kendine güvenerek sebeplere yapışmadan işleri başarabileceğini düşünmek anlamına gelir.
Bu durum, mantık ilmine de uygun değildir ve egoistliğe, bencilliğe ve kendini beğenmeye yol açar.
SON YAZILAR